033-4807427 ca.vanlaar@wxs.nl

Dientamoeba fragilis en behandeling

Buikpijn In een eerder nieuwsfeit kon u lezen dat de darmparasiet Dientamoeba fragilis in veel gevallen klachten veroorzaakt bij volwassenen en bijna altijd bij kinderen. Het Medisch Centrum Leeuwarden publiceerde in 2013 de resultaten van de analyse van de patiëntdossiers van 238 kinderen van gemiddeld 8 jaar die besmet waren met Dientamoeba fragilis. Het bleek dat 95,8 procent van de kinderen symptomen had. De klachten waren buikpijn (72,7%), dunne ontlasting (32,8%) en verstopping (24,8%).
Wetenschap en praktijk lopen niet gelijk op, want steeds vaker adviseren laboratoria in Nederland om bij een besmetting met D.fragilis niet te behandelen. Men stelt dat deze parasiet een vaste darmbewoner (commensaal) is en dus geen pathogeen (ziekteverwekker).Geschiedenis
Wereldwijd bevestigen wetenschappers de rol die D.fragilis speelt bij darmklachten.
In 2011 schreef Barrat dat ‘bij mensen met klachten, Dientamoeba moet worden gezien als een pathogeen en er behandeld moet worden’.
In 2002 publiceerde Dickinson het artikel ‘Dientamoeba   fragilis, a significant pathogen’.
In 1996 verscheen de publicatie van Butler ‘Dientamoeba fragilis. An unusual intestinal pathogen’.
In 1984 beschreef Keystone dat 19 procent van de kinderen die in Canada de   peuterspeelzaal bezoeken besmet is met darmparasieten, in veel gevallen met D.fragilis.
In 1979 schreef Spencer dat 91 procent van de kinderen die besmet waren met Dientamoeba fragilis klachten had, diarree en buikpijn, en dat D.fragilis in die gevallen als pathogeen beschouwd moet worden. Deze aantallen komen overeen met de Nederlandse bevindingen uit 2013.Pathogeen

Wat betekent pathogeen? Het medische woordenboek geeft aan dat een pathogeen een organisme is – een bacterie, schimmel, virus of parasiet – dat ziekte kan veroorzaken. Zo is de bacterie Salmonella een pathogeen die hevige diarree kan veroorzaken. Maar er zijn ook mensen die Salmonella bij zich dragen en niet ziek zijn. Zo laat het woordenboek dan ook weten: het concept pathogeniteit is mede afhankelijk van de gastheer.
In juli 2013 maakte de specialist Munasinghe in het International Journal of Parasitology de volgende opmerking: ‘Dientamoeba fragilis is een parasiet die langdurige klachten kan veroorzaken bij mensen met aanleg voor het ontwikkelen van chronische ziekten.’

Behandeling van symptomen
Buikpijn en diarree zijn medisch gezien symptomen die verholpen moeten worden, daardoor is in feite de discussie over pathogeniteit niet relevant. Zo richt hoofdluis geen schade aan, maar ze veroorzaakt wel klachten en dus behandel je. Sterker nog, zelfs al zijn er geen klachten, dan behandel je toch. Waarom? Omdat bij besmettelijke aandoeningen andere regels gelden: je moet zorgen dat het organisme zich niet verspreid.
Dat brengt ons bij het discussiepunt: moet iemand die besmet is met D.fragilis en geen klachten heeft, zich laten behandelen?

Het antwoord is afhankelijk van twee punten. Wat versta je onder klachten? Volwassen hebben vaak geen diarree en buikpijn, maar ze zijn wel vermoeid, hebben een opgezette buik of een wisselend ontlastingspatroon: klachten die verdwijnen na een geslaagde kuur. Het tweede punt is de besmettelijkheid.

Besmettelijke aandoeningen
De praktijk leert dat het in de meeste gevallen noodzakelijk is om wel te behandelen wanneer Dientamoeba fragilis in de darm aanwezig is.
• Volwassenen zonder gezin of partner die alleen wonen en geen klachten hebben, hoeven niet behandeld te worden zolang zij erop toezien anderen niet te infecteren.
• Wanneer er binnen een relatie of het gezin een besmetting heerst en bij een of meerdere personen D.fragilis in de ontlasting is aangetroffen, is het noodzakelijk dat iedereen tegelijktijdig een kuur ondergaat. Ook diegenen die geen klachten hebben, om   te voorkomen dat zij elkaar opnieuw besmetten.
• Het is belangrijk het meest effectieve middel uit te kiezen. Behandeling met clioquinol of paromomycine heeft 75% slagingskans, terwijl het succes van metronidazol 55% is.
• Het beste is een nacontrole te laten plaatsvinden 7 dagen na de kuur, aangezien je zeker wilt zijn dat de medicijnen zijn aangeslagen. Indien dat niet het geval is, volgt een tweede kuur. Wanneer je een maand of langer wacht met de nacontrole kan er sprake zijn van een herbesmetting. Bovendien kunnen andere gezinsleden opnieuw besmet raken.

Wat betekent dit in de praktijk?
Hoewel het al weer dertien jaar geleden is dat in Nederland de test op D.fragilis beschikbaar kwam en veel kinderen besmet zijn, is er tot op heden niet op grote schaal bekendheid gegeven aan dit organisme. Er is geen actie ondernomen om besmetting onder de aandacht te brengen. Omdat 80% van de kinderen onder de 4   jaar de peuterspeelzaal bezoekt, raken zij door het intensieve contact eerder geïnfecteerd. Hierdoor vormen kleine kinderen de grootste besmettingsbron. Herkenning van de symptomen, parasitair ontlastingsonderzoek bij kinderen met buikklachten en strengere hygiëne maatregelen kunnen verspreiding voorkomen.
Meer weten? Zie ook www.Darmklachten.nl.
Zie ook de website www.kinderopvang.tv

Bron: MGlab&Advies Leeuwarden